De smaak is kruidig, licht bitter en warm aromatisch. Vooral in olie, stoofgerechten, rijst, aardappelen en groenteschotels komt de kerrieplant goed tot zijn recht. Gebruik het kruid bij voorkeur kort meegekookt of laat het trekken in een gerecht, vergelijkbaar met laurier.
De kerrieplant (Helichrysum italicum) is van nature afkomstig uit het Middellandse Zeegebied en is dus niet inheems in Nederland of België. Het is een redelijk tot goed winterharde halfheester met decoratieve zilvergrijze bladeren die ook in de winter behouden blijven. Van mei tot augustus bloeit de plant met knopvormige gele bloemen op lange stelen. De plant bereikt een maximale hoogte van ongeveer 40 cm en is winterhard tot USDA zone 7.
De kerrieplant staat graag op een warme, zonnige plek en heeft weinig water nodig. Plant bij voorkeur in droge, goed doorlatende grond, zoals zandgrond of lichte kalkrijke grond. Natte en zware kleigrond wordt minder goed verdragen. Een neutrale tot licht basische bodem met een pH tussen ongeveer 6,5 en 8 is ideaal voor een gezonde groei.
Dankzij de compacte groei is de plant geschikt voor borders, kruidentuinen en potten. De plant blijft het mooist en compactst wanneer hij regelmatig wordt gesnoeid. Snoei de plant bij voorkeur in het voorjaar, zodra de kans op strenge vorst voorbij is. Knip oude of uitgedroogde takken terug en vorm de plant licht terug om nieuwe groei te stimuleren. Na de bloei kunnen de uitgebloeide bloemstelen worden verwijderd. Snoei niet te diep in het oude hout, omdat de plant daar minder goed opnieuw uitloopt.
Het vermeerderen van de kerrieplant gaat eenvoudig door middel van stekken. Neem in de zomer jonge, niet-bloeiende scheuten van ongeveer 8 tot 10 cm lang. Verwijder de onderste blaadjes en plaats de stekken in luchtige, licht vochtige stekgrond. Zet ze op een warme, lichte plek maar niet in direct fel zonlicht. Binnen enkele weken ontwikkelen zich wortels en kunnen de jonge planten verder worden opgepot.
.
