Fonetische spelling: pik-NAN-thee-mum fleks-yoo-OH-sum
Familie: Lamiaceae (Lipbloemenfamilie)
Meerjarig, winterharde, niet groenblijvende plant. Bloeit in juli-september met ronde trossen witte tot lavendelkleurige buisvormige bloemen. De bloemen trekken bestuivers aan zoals bijen, vlinders en wespen. De gedroogde bloemen zijn interessant in het winterlandschap. De bergmunt groeit langzaam door ondergrondse wortelstokken. Het vormt een pol met rechtopstaande stengels met geurig smal groen blad tot 70 cm en 1 tot 3 meter in breedte.
Bergmunt geeft de voorkeur aan rijke leemachtige vochtige grond met een goede drainage in de volle zon of halfschaduw. In de oorspronkelijk habitat groeit de bergmunt vooral op alkalische grond. De plant groeit echter op verschillende grondsoorten en pH-waarden. Indien de plant goed gesetteld is verdraagt de plant ook drogere omstandigheden.
De plant is bestand tegen konijnen en herten.
De naam Pycnanthemum komt van het Griekse woord pyknos wat dicht betekent en anthos wat bloem betekent, verwijzend naar de trossen witte bloemen die de plant in de nazomer sieren. De naam flexuosum is Latijn voor buigzaam en verwijst waarschijnlijk naar de buigzame vierkante stengels.
Planten kunnen gemakkelijk worden gesplitst om te vermeerderen en dat zou om het jaar moeten gebeuren om het beste uiterlijk te behouden.
| Beschikbaar | |
|---|---|
| Bloeiperiode | |
| Bloemkleur | |
| Groenblijvend | |
| Grondsoort | |
| Hoogte | |
| Kruid type | |
| Lichtbehoefte | |
| Oogsttijd | |
| PH grond | |
| Vermeerderen | |
| Voedselbos | |
| Waterbehoefte | |
| Winterhard | |
| Zaaiperiode |
