Spoorbloem

Centranthus ruber

 

 

Familie: Valerianaceae (Valeriaanfamilie)

 

De plant Centranthus ruber, ook wel bekend als spoorbloem, wordt regelmatig ten onrechte “valeriaan” genoemd. Deze verwarring ontstaat doordat de plant familie is van de valeriaanachtigen en uiterlijk enige gelijkenis vertoont met echte valeriaan. Toch gaat het om een andere soort met andere eigenschappen.

Hoewel beide planten tot dezelfde plantengroep behoren, verschillen ze duidelijk in groeiwijze, gebruik en botanische kenmerken. Het is daarom juister om Centranthus ruber aan te duiden met de naam spoorbloem in plaats van valeriaan.

 

Spoorbloem is een meerjarige, winterharde maar niet groenblijvende plant. Hij bloeit van juni tot en met augustus met rood- tot rozeachtige bloemen en kan een hoogte bereiken van ongeveer 70 cm. De plant staat het liefst op een zonnige plek in droge tot normale grond, waar hij vaak rijk en langdurig bloeit.

 

 

De spoorbloem groeit het beste in neutrale tot licht kalkrijke grond met een aanbevolen pH-waarde van ongeveer pH 6,5 – 8.

De plant verdraagt arme en droge bodems goed en doet het vaak juist beter in wat kalkrijke, stenige of zanderige grond dan in zware, natte kleigrond. Daarom zie je spoorbloem vaak spontaan groeien langs muren, taluds en tussen stenen.

Vermeederen

De zaden van Centranthus ruber kunnen het beste worden gezaaid in het voorjaar (april–mei) of in het najaar (september), bij voorkeur op een zonnige plek in goed doorlatende grond.

Oorsprong

De spoorbloem komt oorspronkelijk uit het Middellandse-Zeegebied. Vanuit landen rond de Middellandse Zee is de plant later naar andere delen van Europa gebracht als sierplant voor tuinen.

In landen zoals Nederland en België is de plant inmiddels wel verwilderd en ingeburgerd. Dat betekent dat hij zich buiten tuinen kan uitzaaien en spontaan kan groeien, bijvoorbeeld:\

  • langs muren en dijken
  • op droge taluds
  • tussen stenen of op kalkrijke grond

Hoewel de spoorbloem dus regelmatig in het wild voorkomt, wordt hij botanisch gezien niet als inheemse soort beschouwd.

Ter vergelijking: de echte valeriaan, Valeriana officinalis, is wél inheems in grote delen van Europa en groeit van nature in vochtige graslanden en langs water.

Beschikbaar

Bloeiperiode

, ,

Bloemkleur

Groenblijvend

Grondsoort

,

Hoogte

Inheems

Lichtbehoefte

PH grond

,

Voedselbos

Waterbehoefte

Winterhard

Zaaiperiode

, ,

Winkelwagen
Scroll naar boven